Menu
  1. Αρχική
  2. ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ
  3. ΑΡΘΡΑ & ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ
  4. ΤΕΧΝΙΚΕΣ
  5. ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ
  6. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
    1. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ - ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ
    2. ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ
    3. ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ / E-SHOP
  7. ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ
  8. ΘΕΜΑΤΑ
  9. ΝΕΑ
  10. VIDEOS
Παρασκευή, 16 Απριλίου 2021

Περιδικό Βυθός : Λίτσα

Λίτσα

Λίτσα

Το χρώμα της είναι γκρίζο, στην ράχη έχει πράσινες αποχρώσεις και κοιλιακά λευκό/ασημί χρώμα Έχει επίμηκες σώμα, πλευρικά συμπιεσμένο που καταλήγει σε ισόλοβο ημισεληνοειδές ουραίο πτερύγιο . Η μεγάλη διχαλωτή ουρά της την κάνει ιδιαίτερα δυνατή και γρήγορη ενώ η έντονη καμπυλωτή πλευρική γραμμή της επιτρέπει να σκανάρει και να εντοπίζει τα θηράματά της από τις δονήσεις που προκαλούν με την κίνηση τους.

Φέρει ένα ζεύγος θωρακικών και κοιλιακών πτερυγίων και ένα εδρικό και ραχιαίο πτερύγιο. Έχει σχετικά μικρά μάτια, μεγάλο στόμα και ένα μυτερό ρύγχος. Το μήκος της μπορεί να φτάσει μέχρι τα 2 μέτρα, αλλά στις ελληνικές ακτές φτάνουν το 1 μέτρο. Το βάρος της μπορεί να φτάσει τα 20 κιλά. Και σε σπάνιες περιπτώσεις τα 50 κιλά.


Τo «Στοιχειωμένο» ψάρι.

Του Λεωνίδα Δραπανιώτη

Τo «Στοιχειωμένο» ψάρι.
"Το θήραμα τον παρασέρνει με απίστευτη δύναμη παράλληλα με την στεριά, κόντρα στον καιρό"

Η μεγάλη λίτσα πέρασε από πάνω, αφήνοντας τον δύτη ανίκανο να αντιδράσει. Καθώς καρτέρευε στο βυθό, ήρθε από πίσω του κι όταν σήκωσε το όπλο, δίστασε να πατήσει την σκανδάλη… Έβλεπε το πίσω μέρος του σώματός κι η καμακιά δεν θα την συγκρατούσε. Ωστόσο η εικόνα που έμεινε στο μυαλό του, ήταν το χοντρό σώμα κι η ψαλιδωτή μεγάλη ουρά, που χανόταν αργά στην θολούρα…

Ρηχό καλοκαιρινό ψάρεμα, μια άλλη επιλογή.

Του Γιώργου Μητσόπουλου

Ρηχό καλοκαιρινό ψάρεμα, μια άλλη επιλογή.

Υπάρχουν ψάρια στα ρηχά; Μπορούμε ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι να φέρουμε όμορφα θηράματα στα χέρια μας, χωρίς να χρειάζεται να ψαρέψουμε βαθιά; Κάποτε στα ξεκινήματα μου και όπως έχω ξαναγράψει και σε παλαιότερο άρθρο, παρασυρόμενος από την τάση της εποχής θεωρούσα το ρηχό κυνήγι καταδικασμένο και προσπαθούσα να ψαρεύω και εγώ όσο το δυνατόν βαθύτερα.

Στην Aμμοφυκιάδα. Εκεί θα ξεκινήσεις να ψαρεύεις, σε κάποια παραλία ένα καλοκαίρι ίσως...

Του Γιώργου Μητσόπουλου

Στην Aμμοφυκιάδα. Εκεί θα ξεκινήσεις να ψαρεύεις, σε κάποια παραλία ένα καλοκαίρι ίσως...

Ένα γοφάρι στο καρτέρι μας

Χωρίς να ξέρεις το πώς και το γιατί παρασυρόμενος από το πάθος της πρώτης αγάπης, της πρώτης επαφής, θα κυνηγήσεις στην άμμο και στο φύκι προσπαθώντας να στριμώξεις κάποια μουρμούρα ή κάποιο κεφαλόπουλο στην καλύτερη. Γρήγορα όμως καθώς θα γίνεσαι ολοένα και καλύτερος θα αναζητήσεις άλλους πιο «φαντεζί» βυθούς. Θα ψάξεις την πέτρα, το θαλάμι και το βάθος αναζητώντας καλύτερα και μεγαλύτερα θηράματα. Η αλήθεια είναι ότι μετά από χρόνια όμως θα ξαναγυρίσεις στην αμμοφυκιάδα, είτε υποψιασμένος, είτε κατά τύχη για να βρεις τους θαμμένους θησαυρούς της

Περίοδος Μικρής Ημέρας

του Λεωνίδα Δραπανιώτη

Περίοδος Μικρής Ημέρας

Είχε εγκλωβιστεί θολό νερό σε εκείνη την πάντα. Μέσα σε αυτόν τον τεράστιο όγκο υδάτων, τα ψάρια ήταν ελάχιστα και νευρικά. Ότι «κόλπο» κι αν έκανε ο ελεύθερος δύτης, κανένα ψάρι έστω και μέτριο σε μέγεθός δεν του έδινε ευκαιρία για μια βολή. Αυτό που θα έσωζε την ψαριά του, ήταν το κομμάτι με την καθαρή θάλασσα. Είχε συναντήσει πολλές φορές αυτό το φαινόμενο, ήξερε εκ των προτέρων την κατάσταση, όμως η ορατότητα από την επίπεδη στεριά, δεν του επέτρεπε να διαπιστώσει την διαύγεια του νερού, πριν βουτήξει. Μπήκε μέσα μην έχοντας άλλη λύση, με την ελπίδα πως λίγο παρακάτω, το νερό θα γινόταν πιο καθαρό…

Back To Top