Menu
  1. Αρχική
  2. ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ
  3. ΑΡΘΡΑ & ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ
  4. ΤΕΧΝΙΚΕΣ
  5. ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ
  6. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
    1. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ - ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ
    2. ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ
    3. ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ / E-SHOP
  7. ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ
  8. ΘΕΜΑΤΑ
  9. ΝΕΑ
  10. VIDEOS
Παρασκευή, 16 Απριλίου 2021

Περιοδικό Βυθός - Ρηχό Ψάρεμα

Ρηχό Ψάρεμα για μεγάλες συγκινήσεις.

Ρηχό Ψάρεμα

Το ρηχό καρτέρι είναι μια διαδεδομένη τεχνική, που ολοένα κερδίζει αρκετούς ένθερμους υποστηρικτές. Γίνεται σε ρηχά νερά σε ποικίλους τύπους βυθών με στόχο πληθώρα αξιοζήλευτων θηραμάτων. Η στάση του σώματος είναι τέτοια, ώστε να κρύβει αν όχι όλο τουλάχιστον μεγάλο μέρος του σώματος.
Είναι ένα τρόπος ψαρέματος που απαιτεί άρτια τεχνική ικανότητα από πλευράς δύτη καθώς λόγω της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί, τα ψάρια είναι αρκετά πονηρεμένα. Εκτός αυτού λόγω του ότι κινούμαστε στα ρηχά, οι ήχοι αλληλεπιδρούν διαφορετικά στην πλευρική γραμμή των ψαριών σε αντίθεση με τα βαθιά και η τεχνική της σιγής παίζει ύψιστο ρόλο.
Η πλάτη στον ήλιο είναι κάτι που οφελεί τον υποβρύχιο κυνηγό. Ασκώντας αυτή την τεχνική μπορούμε να έρθουμε αντιμέτωποι με ψάρια τρόπαια γι’ αυτό λοιπόν μην υποτιμάτε τα ρηχά. Είναι διασκεδαστικά και λιγότερα επικίνδυνα σε σχέση με τα βαθιά και είναι ένα σχολείο που πρέπει να περάσουν όλοι οι βουτηχτές. Είναι και ένας τρόπος να αποσυμπιέζουμε το σώμα από το απαιτητικό ψάρεμα στα βαθιά, με όφελος καθώς δεν βγαίνουμε εκτός φόρμας.


Ο μεγάλος λύκος.

Του Γιώργου Μητσόπουλου

Ο μεγάλος λύκος.

Τα πράγματα φορτώθηκαν από το προηγούμενο απόγευμα στο αμάξι και κάθε ένα πήρε την θέση του όπως τόσες και τόσες φορές, με μια μορφή ιεροτελεστίας, που με τα χρόνια αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα σε κάθε έναν από εμάς. Τις τελευταίες μέρες ο καιρός είχε αλλάξει και η φθινοπωρινή μουντάδα σε συνδυασμό με το ψιλόβροχο μίλαγε μέσα μου… Τέτοια εποχή στο κατώφλι του χειμώνα με ίδιες ακριβώς συνθήκες έχω πάρει πολλά όμορφα ψάρια του είδους και μάλιστα τα μεγαλύτερα μου…

Λούτσος. Η ασημένια αστραπή (Video).

Του Κωνσταντίνου Τρουπή

Λούτσος. Η ασημένια αστραπή (Video).
"Ο λούτσος είναι ένα ψάρι εξωτικό με απίστευτή γρηγοράδα, αλλά μπορεί να γίνει μοιραία ακίνητο όταν ζευγαρώνει ή όταν πεινά"

Η τεχνική για να καμακωθεί ένας αξιόλογος λούτσος ως επί το πλείστον είναι το καρτέρι ή και το αθόρυβο πλανάρισμα. Καθοριστική σημασία παίζει όμως το όπλο μας, καθώς θέλουμε μια εκρηκτική βολή ακρίβειας.
Σπάνια ξεπερνά το βάρος των 6 κιλών ωστόσο δεν είναι καθόλου απίθανο να έρθετε αντιμέτωποι με ένα μεγαλύτερο θήραμα. Όταν ο λούτσος αποφασίσει να πλησιάσει στο καρτέρι μας, κινείται αργά σταθερά και γεμάτος σιγουριά, σε όρια που αγγίζουν την απερισκεψία. Εάν το πόστο του καρτεριού μας είναι στα χαμηλότερα σημεία του τόπου, το ψάρι θα περάσει συνεχίζοντας την πορεία του περνώντας πάνω από το κεφάλι μας.

Κέρκυρα – Απρίλης 2012. Δυστυχώς δεν είχε μπάφες…

Του Γιάννη Ρίγγα

Κέρκυρα – Απρίλης 2012. Δυστυχώς δεν είχε μπάφες…
Συνήθως με τον κουμπάρο μου τον Μάκη Βλάχο δεν πάμε τακτικά για ψάρεμα. Πάμε μόνο όταν είναι αργία, Κυριακή ή όταν έχει ρεπό, γιατί τις άλλες μέρες πάντα δουλεύει.

Την 1η Απριλίου 2012 η μέρα Κυριακή αποφασίσαμε να πάμε να ψαρέψουμε έχοντας στόχο τις μεγάλες μπάφες που αρέσουν τόσο πολύ στον Μάκη. Λατρεύει το ρηχό ψάρεμα και του αρέσει να κυνηγάει τις μπάφες και τα λαβράκια σαν τρελός. Ξέρουμε ότι στην Παλαιοκαστρίτσα σε ένα συγκεκριμένο σημείο τα ψάρια απαγγιάζουν και μιας και ο καιρός ήταν βολικός θα πηγαίναμε εκεί.

Ανάφη το παιδί της Σαντορίνης.

του Τάσου Χάλαρη (AΡΧΕΙΟ ΒΥΘΟΣ, ΤΕΥΧΟΣ 31, ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1995)

  • Αρθρογράφος: Natex Media
  • Αριθμός προβολών: 2803
  • 0 Σχόλια
Ανάφη το παιδί της Σαντορίνης.

Απρίλιος 1995, αγναντεύοντας την ανατολή του ήλιου στην έρημη ακόμα παραλία του Καμαριού. Μέσα Άνοιξης και όλη η πλάση εύχαρη, ζωντανή, δίνει άλλη όψη σε αυτό το άγριο αιγαιοπελαγίτικο νησί, εντελώς διαφορετική από αυτή του καλοκαιριού.

Το Πέρασμα σε μια άλλη Eποχή.

Κείμενο & φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Τρουπής

Το Πέρασμα σε μια άλλη Eποχή.

Πάει καιρός που θυμόμουν τα ξαδέρφια μου αμούστακα με την τρελά της νιότης να βουτάνε στα δροσερά νερά του Θρακικού, κάτω από το εξοχικό του θείου μας στα Δίκελλα Μεσημβρίας. Θυμάμαι όμως τόσο ζωντανά την κάθε λεπτομέρεια από τα παιδικά μου χρόνια και αυτό που με κάνει να χαμογελάω, είναι πως είχαν μεγάλη δόση αλμύρας, που συνεχίζει να καλύπτει τα κενά της θαλασσινής μου ύπαρξης ακόμα και τώρα στα τριάντα μου χρόνια.

Back To Top